یک استاد دانشگاه تهران با انتقاد از برگزاری نمایشگاه بینالمللی گردشگری، این اقدام را در شرایط رکود و بحران صنعت گردشگری کشور فاقد توجیه کارشناسی دانست.
به گزارش پایگاه خبری فردای عالیشاهی ، داوود حومنیان، عضو هیأت علمی دانشگاه تهران، در گفتوگو با خبرنگار ما با انتقاد از برگزاری نمایشگاه بینالمللی گردشگری در شرایط رکود صنعت گردشگری کشور، این اقدام را فاقد توجیه کارشناسی و مدیریتی دانست.
حومنیان با اشاره به وضعیت کنونی گردشگری ایران گفت: صنعت گردشگری کشور از زمان وقوع جنگ ۱۲روزه تاکنون وارد دورهای از رکود عمیق و فرسایش ساختاری شده و در چنین شرایطی، برگزاری رویدادهای پرهزینه نمایشگاهی نهتنها کمکی به احیای این صنعت نمیکند، بلکه با منطق مدیریت بحران نیز همخوانی ندارد.
وی افزود: گردشگری ورودی عملاً به حالت توقف نزدیک شده، بازارهای هدف از دست رفته و بخش عمدهای از تورهای خارجی لغو شدهاند. از سوی دیگر، گردشگری خروجی نیز به دلیل محدودیتهای موجود و جهش شدید نرخ ارز با افت چشمگیر مواجه شده و حتی گردشگری داخلی، که همواره پشتوانه عبور از بحرانها بوده، تحت تأثیر شرایط اقتصادی و روانی جامعه با کاهش محسوس تقاضا روبهرو شده است.
عضو هیأت علمی دانشگاه تهران با تأکید بر خسارتهای واردشده به فعالان این حوزه تصریح کرد: آژانسها، تورگردانان و سایر فعالان زنجیره گردشگری متحمل زیانهای سنگین و در مواردی میلیاردی شدهاند و ادامه این وضعیت، اشتغال و ماندگاری نیروهای متخصص و باتجربه را بهشدت تهدید میکند.
حومنیان با اشاره به اعلام برگزاری نمایشگاه بینالمللی گردشگری از تاریخ ۲۳ بهمنماه و صرف هزینههای میلیاردی از سوی ادارات کل گردشگری استانها گفت: این منابع که عمدتاً از بودجه عمومی دولت تأمین میشود، میتوانست بهجای هزینه شدن در تشریفات و سازههای موقت نمایشگاهی، برای حمایت مستقیم از فعالان متضرر و کمک به احیای تدریجی صنعت گردشگری اختصاص یابد.
وی در پایان تأکید کرد: منطق مدیریت بحران ایجاب میکند ابتدا ثبات نسبی به بازار گردشگری بازگردد و پس از عبور از شرایط بحرانی، رویدادهای نمایشی و بینالمللی برگزار شود.
متن کامل پیام داوود حومنیان بدین شرح است :
✍️ خطاب به وزیر گردشگری: با کدام منطق بهدنبال برگزاری نمایشگاه بینالمللی گردشگری هستید؟!
صنعت گردشگری ایران از زمان وقوع جنگ ۱۲روزه تاکنون، وارد دورهای از رکود عمیق و فرسایش ساختاری شده است؛ وضعیتی که میتوان آن را یکی از بحرانیترین مقاطع این صنعت در سالهای اخیر دانست.
در این مدت، گردشگری ورودی کشور عملاً به حالت توقف نزدیک شده، بازارهای هدف از دست رفته و بخش عمدهای از تورهای خارجی لغو شدهاند. همزمان، گردشگری خروجی نیز به دلیل محدودیتهای متعدد و جهش شدید نرخ ارز، با افت چشمگیر مواجه بوده است. حتی گردشگری داخلی، بهعنوان پشتوانه همیشگی عبور از بحرانها، تحت تأثیر شرایط نامساعد اقتصادی و روانی جامعه، با کاهش محسوس تقاضا روبهرو شده است.
پیامد این وضعیت، تحمیل زیانهای سنگین و در مواردی میلیاردی به آژانسها، تورگردانان و سایر فعالان زنجیره گردشگری بوده است؛ زیانهایی که علاوه بر کاهش شدید درآمدها، تهدید جدی اشتغال و خروج تدریجی نیروهای متخصص و باتجربه از این صنعت را به دنبال داشته است.
در چنین شرایطی، اعلام برگزاری نمایشگاه بینالمللی گردشگری از تاریخ ۲۳ بهمنماه و صرف هزینههای میلیاردی توسط ادارات کل گردشگری استانها ـ که عمدتاً از بودجه عمومی دولت تأمین میشود ـ با پرسشها و ابهامات جدی همراه است.
اکنون که گردشگری کشور در وضعیت رکود و بحران قرار دارد، این سؤال اساسی مطرح است که این نمایشگاه قرار است چه ظرفیت واقعیای را معرفی کند و کدام بازار فعال و مؤثر را هدف بگیرد؟
آیا منطقیتر و شایستهتر نیست که منابع مالی این نمایشگاه، بهجای هزینه شدن در سازههای موقت و تشریفات نمایشگاهی، صرف حمایت مستقیم از فعالان متضرر، حفظ اشتغال و کمک به احیای تدریجی صنعت گردشگری شود؟
بدیهی است که منطق مدیریت بحران ایجاب میکند ابتدا صنعت گردشگری از وضعیت موجود نجات یابد و ثبات نسبی به بازار بازگردد، سپس در شرایطی مناسب، رویدادهای نمایشی و بینالمللی برگزار شود.
در پایان، این پرسش همچنان بیپاسخ است: با کدام منطق کارشناسی، اقتصادی و مدیریتی، در شرایط رکود و فرسایش گردشگری کشور، اصرار بر برگزاری نمایشگاه بینالمللی گردشگری وجود دارد؟!
داوود حومنیان،
عضو هیأت علمی دانشگاه تهران
/انتهای پیام
