تهران- ایرنا- «جوئلپیتر ویتکین» با لنز دوربینش به جایی رفت که اغلب نگاهها از آن میگریزند؛ او در قابهایش، از اجساد و اندامهای مثله شده، جهانی ساخت که در آن زیبایی در تاریکی میدرخشد و مرگ، بدل به شاعرانهترین سوژه هنر میشود.
در جستجوی زیبایی میان اجساد مُردگان
