ایلام – ایرنا – بادهای گرم، نفسهای آخر زاگرس را بریدهاند، آتش این بار نه بهعنوان یک بلای طبیعی، بلکه همچون قاتلی خاموش، ریشههای هزارساله بلوطها را میسوزاند و خاکستر تلخی بر جای میگذارد، اینجا، زاگرس است؛ نگین سبزی که امروز بیتاب قطرهای باران و محبت دوستداران طبیعت است.
آتش، جان زاگرس را میبلعد
